Καλό Πάσχα!!

Καλές Γιορτές και καλό δρόμο σε όλους!!!!!

Salzburg, 7-10 Απριλίου 2011

Την Πέμπτη 7 Απριλίου πρωί πρωί φύγαμε και γυρίσαμε μετά από αρκετή περιπέτεια την Κυριακή 10 Απριλίου. Από τις 4 μέρες οι τρεις γεμάτες στο πανέμορφο Salzburg της Αυστρίας και στα περίχωρά του. Η ομάδα είχε 9 μέλη. Ο υπεύθυνος καθηγητής, μια ακόμα καθηγήτρια συνοδός και 7 μαθητές.

Την Πέμπτη το απόγευμα την αφιερώσαμε στην πόλη του Salzburg

όπως και το Σάββατο όλη τη μέρα.

Την Παρασκευή δε, επισκεφθήκαμε το αλατωρυχείο

και το Κέλτικο Χωριό στο χωριό Bad Dürrnberg, καθώς και το Μουσείο των Κελτών στη διπλανή πόλη Hallein.

Το ταξίδι ήταν απόλυτα επιτυχημένο και όλοι μας πήραμε και μάθαμε πολλά. Ένα ταξίδι που θα μείνει σε όλους αξέχαστο.

Θα ακολουθήσει αναλυτικό ρεπορτάζ από τους μαθητές.

Αλυκές Αναβύσσου‏

Παλιές φωτογραφίες από τις αλυκές Αναβύσσου, από ένα παλιό ημερολόγιο

 

τα κτίρια τον Αλυκών. Ο χωματόδρομος μπροστά έγινε η Λεωφόρος Σουνίου.

 ομάδα εργατών μπροστά σε σωρό αλατιού

αεροφωτογραφία της περιοχής Αναβύσσου του 1960 απο τη 

Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού (σε πρώτο πλάνο οι Αλυκές)

Οι φωτογραφίες είναι από τα αρχεία 

των κατοίκων Μ. Χατζή, Ε.Γαλάνη και Θοδωρή Δαλάκογλου αντιστοίχως 

και μας τις έστειλε από τα Γιάννενα 

η καθηγήτρια Σοφία Χατζηκυριάκου-Βώττη (http://ofisofi.blogspot.com/

Προβολή της ταινίας ΙΜΑΛΑΪΑ

Ο πεισματάρης γερο-αρχηγός ενός χωριού των Ιμαλαΐων, παρά τη μεγάλη ηλικία του, επιμένει να οδηγήσει ο ίδιος ένα καραβάνι που μεταφέρει αλάτι. Η πορεία προς τις εύφορες κοιλάδες του Νεπάλ θα είναι μια συνεχής αναμέτρηση ανάμεσα στους ανθρώπους και τα "πνεύματα" των βουνών. Φοβερές σκηνές γυρισμένες με κίνδυνο των τεχνικών, σε ένα μυθοπλαστικό ντοκιμαντέρ με ερασιτέχνες ηθοποιούς που αναπαριστούν τη ζωή τους.

Το τρέϊλερ της ταινίας:  

Salzburg, η πόλη του αλατιού!!

Μια από τις πιο όμορφες πόλεις της Αυστρίας, αλλά και της Ευρώπης. Οφείλει την ομορφιά της στα όμορφα κτίρια που Επίσκοποι-Πρίγκιπες έφτιαξαν στις δυο πλευρές του ποταμού Salzach. Το ορυκτό αλάτι έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ιστορία της περιοχής. Salzburg σημαίνει «κάστρο αλατιού». Το αλατωρυχείο της διπλανής πόλης Hallein προμήθευε τους άρχοντες της πόλης με το «λευκό χρυσό» του Κάτι που ξεκίνησε από τους Κέλτες που έδωσαν και το όνομα στη μικρή πόλη. Hal λέγανε το αλάτι.

Σήμερα η πόλη, που είναι ένα από τα 6 μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO στην Αυστρία, έχει στραφεί σε άλλου είδους δραστηριότητες. Ο τουρισμός είναι η βασικότερη. Η τουριστική βιομηχανία σήμερα στηρίζεται κυρίως στο διάσημο τέκνο της, τον μεγάλο συνθέτη Wolfgang Amadeus Mozart. Στην παγκόσμια προβολή της πόλης έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο και η ταινία Η Μελωδία της Ευτυχίας (The Sound of Music). Το αλάτι, που κυριολεκτικά έφτιαξε αυτή την πόλη, πολύ μικρό ρόλο παίζει σήμερα στον τομέα αυτό. Δεν θα χάσει όμως ποτέ το ρόλο του σαν την αρχική κινητήρια δύναμη, τη δύναμη αυτή που «γέννησε» τη σπουδαία αυτή πόλη της Κεντρικής Ευρώπης.

Μουσεία Αλατιού

Υπάρχουν διάσπαρτα στον κόσμο διάφορα μουσεία αφιερωμένα στην παραγωγή αλατιού είτε από ορυχεία είτε από αλυκές. Πολλές φορές ακόμα σε μουσεία λαογραφικά ή ιστορικά μιας περιοχής που έχει σχέση με την παραγωγή αλατιού, βλέπουμε και εκθέματα σχετικά με αυτή ή με τη ζωή αυτών που συμμετείχαν στην παραγωγή. Τα σημαντικότερα όμως μουσεία είναι κάποια αλατωρυχεία που έπαψαν να παράγουν αλάτι και έχουν μετατραπεί σε μουσεία. Από τα πιο γνωστά αυτά γύρω από την πόλη Σάλτζμπουργκ της Αυστρίας (Hallein, Hallstatt, Altaussee) ;ή αυτό στη Wieliczka, έξω από την πόλη Κρακοβία της Πολωνίας. Το τελευταίο, εκτός από το ίδιο σαν χώρος παραγωγής αποτελεί και μουσείο έργων τέχνης σκαλισμένων στο συμπαγές σαν πέτρα αλάτι όπως τα αγάλματα ή τα παρεκκλήσια.

Το παρεκκλήσι της Αγίας  Κίνγκα, προστάτιδας των αλατωρύχων, στο αλατωρυχείο Wieliczka

Αλάτι και Πολιτισμός

Ένα τόσο καθημερινό αντικείμενο ανάγκης και χρήσης δεν θα μπορούσε παρά να αποτελέσει έναυσμα για καλλιτεχνική δημιουργία. Τα αντικείμενα που σχετίζονται με αυτό ήταν τα πρώτα. Από την αρχαιότητα ακόμα τα διάφορα αλατοδοχεία, αλατιέρες και γουδιά για το τρίψιμό του φτιάχνονταν από απλά ή πιο πολύτιμα υλικά, απλά στην εμφάνιση ή πιο περίτεχνα. Έτσι έχουμε απλές πήλινες αλατιέρες από την Αρχαία Αγορά των Αθηνών αλλά και την περίτεχνη χρυσή αλατιέρα που έφτιαξε τον 16^ο αι. ο Ιταλός γλύπτης Μπενβενούτο Τσελλίνι για το βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκο Α΄ με παράσταση της Γης και του Ποσειδώνα. 

 

Στις μέρες μας που το αλάτι δεν είναι πια πολύτιμο (οικονομικά) υλικό κατασκευάζονται αντικείμενα, έργα τέχνης, από ορυκτό αλάτι, με διακοσμητικό κυρίως σκοπό, σαν αυτά που μπορεί να βρει κανείς στα πωλητήρια των απανταχού επισκέψιμων αλατωρυχείων.

Στο εικαστικό τομέα βρίσκουμε πίνακες με παραστάσεις παρασκευής φαγητού και αλατίσματός του όπως στον πίνακα του Ολλανδού ζωγράφου του 17^ου αι. Jan Steen

Στο λόγο η παρουσία τους αλατιού είναι σημαντική σε ;όρους (στα αγγλικά ο μισθός είναι Salary από το λατινικό salarium που ήταν ο μισθός των ρωμαίων στρατιωτών που πληρώνονταν με αλάτι!!), σε εκφράσεις όπως «φάγαμε μαζί ψωμί και αλάτι», σε παροιμίες, σε τραγούδια αλλά κυρίως σε τοπωνύμια. Στην Ελλάδα είναι πολλές οι περιοχές και τα χωριά με το όνομα Αλυκή, Αλυκές και παράγωγα όπως ο Αλικανάς στη Ζάκυνθο. Στην Ευρώπη το πρόθεμα Sal- είναι συνηθισμένο και πάντα σχετίζεται με το αλάτι. (Salzburg, Sallins) το ίδιο και το Κέλτικο Hal- (Hallstatt, Hallein, Halle).

Τέλος πολλά έθιμα σχετίζονται με την παραγωγή του αλατιού και πολλά από αυτά είναι ζωντανά ακόμα και σε περιοχές που έπαψε η παραγωγή αυτού του προϊόντος!